Inter'de oynarken, bir keresinde basın peşimdeydi. Evimin dışına kamp durdular ve ayrılmadılar. Kapana kısılmış gibi hisettim. Nanım o sırada benimle kalıyordu ve mutfakta kaynayan suyu duydum. "Naber, Nan? Ne yapıyorsun?" dedim ve o da "Hayır, hayır. Ben yemek yapmıyorum aşkım." diye yanıt verdi. Makarna yaptığını düşündüm. "Dışarıdaki arkadaşlarımız için sadece bir hediye yapıyorum" dedi. İnanamadım, "Ne? Nan, sen delisin. Bunu yapamazsın!" dedim. "Hayır, hayır. Basın mensuplarımızı biraz yıkayacağım! Hoş ve sıcak! Beğenecekler!" diyince şaşırdım. Hahahah! Ciddiydi adamım! Onu sakinleştirmeliydim. “Bebeğime bulaşmayı bırakmaları gerekiyor! Onlara bir ders vermeliyim!" dedi. Yani bu benim Nanım, tamam mı? Şimdi anlıyor musun?
Yorumları okumak veya yazmak için üye girişi yapmanız gerekmektedir.